” سوز عشق “

ویولن : استاد پرویز یا حقی

تنبک : استاد محمد اسماعیلی

Parviz yahaghi

پرویز صدیقی پارسی معروف به پرویز یاحقی (۱۳۱۵ در تهران – ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در تهران)، موسیقی‌دان و اهنگساز ایرانی و نوازندهٔ ویولن بود.

پرویز از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی می‌کرد و موسیقی را نزد او آموخت. او از کودکی با هنرمندان نامداری نظیر ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، و علی‌اکبر شهنازی آشنا شد و مدتی نزد ابوالحسن صبا موسیقی آموخت. او در ۹ سالگی در رادیو نوازندگی کرد. نخستین آهنگ او برای غلامحسین بنان در برنامه گلهای رنگارنگ بود به نام ای امید دل من کجائی که هم اکنون نوار ان موجود است. در سال ۱۳۴۲ دختر نوجوانی را به جامعه موسیقی معرفی نمود که مهستی نام گرفت. ایشان در ضمن چند سال زندگی مشترک با حمیرا برای ایشان آهنگ‌هایی نیز ساخت. از او تکنوازی‌های بسیاری در برنامه‌های گل‌ها باقی مانده که نوار آن موجود است. سبک نوازندگی او بر بسیاری از نوازندگان ویلن تاثیر گذاشت که از آن جمله می‌توان به سیاوش زندگانی، مجتبی میرزاده و بیژن مرتضوی اشاره کرد. باید او را از بی نظیر ترین نوازنده‌های ویولون تاریخ ایران دانست.
یاحقی در طول سالهای فعالیت هنری خود هیچگاه در راه آموزش هنرجویان موسیقی گام ننهاد و معتقد بود آموزش کار وی نیست اما بودند عاشقان و شیفتگان صدای ساز وی که با صبر وحوصله وپشتکار سالها در پی یادگیری رازهای نوازندگی این ساز رام نشدنی در خدمت استاد بوده تا شاید ذره‌ای از دریای معرفت وی را بچشند نوازندگانی همچون دکتر جهانشاه برومند و شهرام خسروی که اینک در غیاب استاد خویش نه همانند او ولی بسیار نزدیک به سبک او می‌نوازند تاشاید یاد وی را اینگونه زنده نگاه داشته باشند.

پرویز یاحقی را میتوان به جرات اهنگسازی توانمند دانست علی رغم این که او بیشتر حرفه ی نوازندگی را دوست داشت اهنگسازی کامل بود علت شهرت وی جدا از سبک خاص نوازندگی ، سبک اهنگسازی وی بود به طوری که اکثر اهنگ های ایشان جاودانه شدند معروف ترین ترانه ساخته شده ایشان “برهی دیدم برگ خزان” ( گام اصفهان با صدای مرضیه)میباشد.
وی تعدادی از ترانه ها وکارهای ارکستر گلهای رنگارنگ را اهنگسازی نموده است ودر ارکستر گلها تکنوازی های بسیار زیبایی را انجام داده است.

یاحقی در چند سال اخر عمر خود به علت مصدومیت از نوازندگی محروم شد و این لطمه روحی شدیدی به او زد. او در سن ۷۰ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت.